KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2021/13890 E., 2024/8726 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Ekim 2024
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2015/100 E., 2015/293 K.
- Suç
- Nitelikli cinsel saldırı
- Hükümler
- Mahkumiyet, beraat
- Temyiz edenler
- Sanıklar müdafileri
- Tebliğname görüşü
- Düzeltilerek onama, bozma
Karar Metni
424 kelime·2 dk okuma·6 bölüm
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi. Sanık ... müdafiinin temyiz isteğinin vekalet ücreti ile sınırlı olduğu belirlenmiştir.
Sanık ... müdafiinin kanuni süresinden sonra yaptığı duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanıklar haklarında nitelikli cinsel saldırı suçlarını işledikleri iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanık ...'nin atılı suçtan mahkumiyetine, sanık ...'in atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.
III. GEREKÇE
A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden
Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/5. maddesinde yer alan "Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir." şeklindeki düzenleme nazara alınarak kendisini vekaletnameli müdafii ile temsil ettirip beraatine karar verilen sanık lehine vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen bir hukuka aykırılık olarak görülmüştür.
B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden
Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi aracılığıyla temin edilen nüfus kayıt örneğinin incelenmesinde, sanığın hükümden sonra 15.09.2022 tarihinde öldüğüne dair Ordu Devlet Hastanesinin 15.09.2022 tarih ve 2209151362 sayılı belgenin düzenlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 64/1. maddesi ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/8. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmış, aynı gerekçeyle Tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
IV. KARAR
A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükme "Sanık ...'in kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından hüküm tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre belirlenen 3.000 TL maktu vekâlet ücretinin hazineden alınarak sanığa verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/13890, K. 2024/8726, 16 Ekim 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama