Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/13933 K.2023/5497

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 12.08.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.02.2016 tarihli ve 2015/351 Esas, 2016/92 Karar sayılı kararıyla sanığın atılı nitelikli cinsel saldırı suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, toplanan deliller doğrultusunda sanığın cezalandırılması yerine beraatine dair karar verildiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemenin kabulü;

19.07.2015 günü katılan ...'in aralarında bir süredir arkadaşlık yaşadığı sanık ...'ın evine gittiği, burada birlikte kahvaltı yaptıkları, daha sonra sanığın katılanın karşı çıkmasına rağmen zorla katılanla cinsel ilişkiye girdiği ve 24.07.2015 tarihli doktor raporuna göre katılanın kızlığının yeni olarak bozulmuş olduğu ayrıca katılanın vücudunda ekimozlar tespit edildiğinden bahisle sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan dava açılmışsa da; sanık savunmasında ilişkinin rızaya dayalı olduğunu beyan etmesi, sanık ile katılan arasında süregelen bir arkadaşlığın bulunması,

olayın sanığın evinde ve önceden anlaşarak buluşmaları, şikayetin olaydan 5 gün sonra yapılmış olması, gelen TİB kayıtlarına göre sanıkla katılanın çok sayıda konuşmaları ile mesajları dikkate alındığında cinsel ilişkinin rızaya dayalı mı yoksa zorla mı olduğu hususunda mahkememizce tereddüt hasıl olduğundan sanık lehine değerlendirme yapılarak sanığın cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak, somut ve inandırıcı delil bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine karar vermek gerektiği belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümde hukuka aykırılık bulunmamış, katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.02.2016 tarihli ve 2015/351 Esas, 2016/92 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,