Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/14035 K.2024/3109

Suça sürüklenen çocuk (SSÇ) hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR

1. SSÇ hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile TCK 103/1, b, 31/3 maddeleri uyarınca açılan davada yapılan yargılama sonunda çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

SSÇ Müdafiinin Temyiz İsteği Mağdurenin SSÇ’yi tahrik ettiğini ve rızası ile ilişkiye girdiğini, SSÇ’nin de istememesine rağmen karşı koyamadığını, SSÇ’nin mağdureye olay sırasında kaç yaşında olduğunu sorduğunu ve on altı yaşında olduğunu söylediğini, mağdurenin görünüm olarak da on beş yaşından büyük göründüğünü, ayrıca nüfusa geç de yazılmış olabileceğini beyanla kararın bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. SSÇ'nin savunması, mağdurenin beyanları ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, olayda 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulama koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra hükme varılması gerekirken bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın eksik gerekçe ile yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuş

2. Dosya içeriğinden eylemin oral ilişki şeklinde gerçekleşmediğinin anlaşılmasına ve suç tarihi itibarıyla on dört yaşı içerisinde bulunan mağdurenin aşamalardaki anlatımları, savunma, mağdureye ait raporlar ve diğer suça sürüklenen çocukların beyanlarına göre, suça sürüklenen çocuğun cinsel organını mağdurenin anüsüne sürtme şeklinde sübuta eren eyleminin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu nazara alınıp, 5237 sayılı Kanun'un 103/1-1c maddesi ile hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Açıklanan nedenler ile Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak olunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçede açıklanan nedenlerle Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.02.2016 tarihli ve 2015/369 Esas, 2016/67 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,