Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/14040 K.2023/1175

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.02.2016 tarihli, 2015/522 Esas ve 2016/120 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişinin huzur ve sükununu bozma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 123 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 26.06.2020 tarihli ve 14-2016/110005 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemesince yapılan yargılamada; aralarında tanışıklık bulunmayan taraflardan sanığın 19.03.2015 günü kullanımında olan 0537 (...) (..) (..) numaralı hat üzerinden müştekinin kullandığı 0539 (...) (..) (..) numaralı hattı aramak ve saat 08.59 ile 12.00 arasındaki zaman diliminde “... öpeyim oranı”, "...öpüyorum tüm vücudunu”, "...seni sevindireyim, oranı emeyim" ve "O mis yerini yalat ... ciğim, şu an oranı hayal ediyorum, onu yerim” şeklinde mesajlar göndermek suretiyle üzerine atılı suçları işlediği kabul olunarak sanığın mahkumiyetine dair hükümler kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Cinsel Taciz Suçu Yönünden Kurulan Hükmün İncelenmesinde

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiş olup, onama gerekçesine göre bozma görüşlü Tebliğnameye iştirak edilmemiştir.

2. Sanığın eylemini işlerken elektronik haberleşme araçlarından cep telefonunu kullanması karşısında temel cezada 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca arttırım yapılmayarak eksik cezaya hükmolunması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

B. Kişinin Huzur ve Sükununu Bozma Suçu Yönünden Kurulan Hükmün İncelenmesinde

Yargılama konusu hadisede; sanığın aşamalarda inkara dayalı savunmada bulunması, soruşturma aşamasında müştekinin rızasına binaen telefonu üzerinde kolluk görevlilerince yapılan inceleme ile tanzim olunan 19.03.2015 tarihli tutanakta cinsel taciz suçunu oluşturan mesaj içerikleri haricinde arama kayıtlarına dair tespitin bulunmaması karşısında, müştekinin kullandığı hattın suç tarihine ilişkin iletişim kayıtlarının Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığından temin edilerek tetkiki ile deliller bir bütün halinde değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininin gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle İzmir 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.02.2016 tarihli, 2015/522 Esas ve 2016/120 Karar sayılı kararında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteğinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykrırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık Hakkında Kişinin Huzur ve Sükununu Bozma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle İzmir 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.02.2016 tarihli, 2015/522 Esas ve 2016/120 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,