Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/14097 K.2024/5739

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

Ceyhan 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.01.2016 tarihli ve 2015/1052 Esas, 2016/58 Karar sayılı kararı ile sanığın, olay günü kendi iş yerinde işçi olarak çalışan katılan ile çarşıya gitmek üzere araca bindikleri, sanığın aracın güzergahını değiştirip Yılankale mevkiine doğru sürmeye başladığı, katılanın ilk başta olayın ciddiyetini anlayamadığı ancak bir süre sonra sanığın çamlık bir mevkide durduğu,

sanığın arka koltuğa geçerek dudaklarından öpüp, bacaklarına ve göğüslerine dokunarak katılanı aracın arka koltuğuna yatırmaya çalıştığı, ancak katılanın karşı koyduğu bu şekilde bir süre karşılıklı mücadele ettikleri, bu sırada sanığın katılana "Senin ananı avradını sinkaf ederim, eşek gibi kabul edeceksin, seni rezil ederim" şeklinde küfürlü sözler söylediği, akabinde mağdurenin direnci karşısında eylemini bırakıp onu aracı ile şehre bıraktığı şeklinde kabul edilen olayda, dosya içerisindeki mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanık hakkında;

cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 102/1-c, 53/1 ve 58 maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlukları ile mükerrirler hakkındaki infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına, hakaret suçundan aynı Kanun'un 125/1, 53/1 ve 58 maddeleri uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlukları ile mükerrirler hakkındaki infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İsteği Özetle; atılı suçu işlemediğine, iftira atıldığına, tanık beyanının görgüye dayalı olmadığına, yöneliktir.

III. GEREKÇE

A. Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Sanığın, olay tarihinde katılanın işvereni konumunda bulunması karşısında eylemini hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuzu kötüye kullanmak suretiyle gerçekleştirdiği nazara alınarak hakkında 5237 sayılı Kanun'un 102/3-b. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2.Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde eleştirilen husus dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1.Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 125/1 maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 20.01.2016 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. 2.Açıklanan gerekçeyle Tebliğanamede onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR