Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/142 K.2021/1802

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların üzerine atılı tefecilik suçundan doğrudan zarar görmeyen, bu itibarla davaya katılma ve hükmü temyiz hakkı bulunmayan ...'in temyiz isteminin 5230 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

İncelemenin katılan Muhakemat Müdürlüğü vekilinin tefecilik suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü;

Suç tarihi itibariyle sanıklara isnat edilen tefecilik suçunun 5237 sayılı TCK'nın 241/1 maddesinde öngörülen cezaların tür ve miktarına göre aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde yazılı 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresine tabi olduğu, zamanaşımını en son kesen 18/09/2020 tarihli sorgu ile temyiz incelemesi günü arasında bu sürenin gerçekleştiği, zamanaşımını kesen başkaca sebebin de bulunmadığı anlaşıldığından hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE, 30/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.