KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2021/14314 E., 2022/499 K.·Tebliğnamedeki
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Ocak 2022
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
- Hüküm
- Sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyeti ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine dair İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.02.2020 gün ve 2020/18 Esas, 2020/82 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi
- Düşünce
- Temyiz ret, onama
Karar Metni
326 kelime·2 dk okuma
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, hükmedilen ceza miktarına göre duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca reddiyle, duruşmasız yapılan değerlendirmede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
İlk derece mahkemesince kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen karar temyiz edilmiş ise de, atılı suçu düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 109/2. maddesindeki temel cezanın ağırlaştırıcı haller nazara alınmaksızın üst sınırının 10 yılın altında olması nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar 5271 sayılı CMK'nın 286/2-g. maddesine göre kesin olduğundan, katılan Bakanlık vekilinin anılan hükme yönelik temyiz isteminin aynı Kanunun 298. maddesi gereğince REDDİNE,
Sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalarda başka delille desteklenmeyen çelişkili ifadeleri, tanık beyanları savunma ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, ilk derece mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/14314, K. 2022/499, 20 Ocak 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama