Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/14353 K.2023/6873

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İstanbul Anadolu 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.01.2016 tarihli ve 2015/202 Esas, 2016/36 Karar sayılı kararı ile, sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Katılanın cinsel saldırıya uğradığının doktor raporu ile sabit olduğuna, katılanın sanığa iftira atması için geçerli bir sebebin bulunmadığına bu nedenle katılanın beyanına itibar edilmeyerek sanığın beraatine karar verilmesinin hatalı olduğuna kararının bozulmasına yönelik olduğu görülmüştür.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Katılanın sanığa iftira atması için geçerli bir sebebin bulunmadığına bu nedenle sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmemesinin usul ve esas yönden hukuka aykırı olduğuna yönelik olduğu görülmüştür.

Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Kararının bozulmasına yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece "...Katılan ...' in ilk aşamalardan itibaren verdiği beyanlarında eylemin evlerinde gerçekleştiğini söylemesine karşın, katılan ...' nin özellikle hazırlık aşamasındaki beyanlarında kızının kendisine olayın sanığın evinin çatısında gerçekleştiğini ifade ettiğini söylemesi, dolayısıyla katılanların beyanları arasında çelişki bulunması,

Katılan ...' ın olayın gerçekleşmesine ilişkin duruşmadaki beyanlarında önce sanığın eve girdikten sonra saldırıp, üzerini çıkarıp, zorla tecavüz ettiğini beyan etmesine karşın, aynı beyanın devamında bu kez, sanığın önce porno dergisindeki resimleri gösterdiğini, ardından cinsel organını gösterdiğini, kendisinin bakmak istemediğini söylediğini, sonra saldırarak tecavüz ettiği şeklinde birbiri ile çelişen beyanda bulunması,

Katılan ...' ın, cinsel saldırı eyleminin evde yalnız olduğu bir gün evlerine gelen sanığa kapıyı kendisinin açtığını ve sanık tarafından saldırının gerçekleştirildiğini belirtmesine karşın, gerek aşamalardaki beyanlarında ve gerekse duruşmalardaki ısrarlı sorulara rağmen katılanın işitme engelli oluşu karşısında yalnız olduğu esnada sanık tarafından çalınan kapıyı nasıl duyduğu ve sanığın nasıl içeriği girdiğine açıklık getiremeyişi ve bu hususun açıklığa kavuşturulamayışı,

İstanbul Anadolu Adli Tıp Şube Müdürlüğü 01/10/2015 tarih 2015/25012 sayılı raporu' nda katılanda eski yırtık saptandığı ve bakire olmadığı belirtilmekle birlikte katılan ...' ın sanığa yönelik iddiasında olayın gerçekleştiğini belirttiği tarihin 2009 yılı olması karşısında katılanın olaya ilişkin iddia ve anlatımda bulunduğu tarihin aradan uzunca bir sürenin geçtikten sonra oluşu,

Hususları bir arada değerlendirildiğinde sanığın inkara yönelik savunmaları aksine çelişkili soyut katılan mağdurun beyanları dışında sanığın katılan ...' a yönelik Nitelikli Cinsel Saldırı Suçunu işlediğine diar cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden ..." şeklindeki gerekçeyle sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında verilen hükümde, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmış olup hükümde hukuken aykırılık görülmediğinden katılan Bakanlık vekili, katılan vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.01.2016 tarihli ve 2015/202 Esas, 2016/36 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili, katılan vekili ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Bakanlık vekili, katılan vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,