Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/14423 K.2023/926

İlk Derece Mahkemesince verilen kararın; 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sivas (Kapatılan) 6. Asliye Ceza Mahkemesi, 25.02.2016 gün ve 2015/724 Esas, 2016/253 Karar sayılı kararı ile sanığın beraatine karar vermiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.07.2020 tarihli ve 14-2016/149069 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz Sebepleri Katılan mağdure vekili özetle tarafından, katılan mağdure ile katılanın annesinin beyanları dikkate alındığında sanık tarafından müsnet suçun işlendiğinin sabit olduğu, bu sebeple sanık hakkında beraat kararı verilmesinin yersiz olduğu ve kararın bozulması gerektiği belirtilerek ilk derece mahkemesi kararı temyiz edilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk derece mahkemesi tarafından, nişanlı olan sanık ile katılan mağdure ...'nın daha sonra, sanığın nişanı atması üzerine ayrıldıkları, bunun üzerine katılan mağdurenin sanıktan kendisiyle zorla ilişkiye girdiğine ilişkin şikayetçi olduğunun anlaşıldığı ancak sanığın bu durumu kabul etmediği, sanık hakkında katılanlara karşı reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmış ise de; sanığın müsnet suçu işlediğine dair mahkumiyeti için yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği böylece yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı anlaşıldığından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca sanığın müsnet suçtan beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Olayın intikal şekli mağdurenin samimi beyanları, doktor raporu göz önüne alındığında, sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

2. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sivas (Kapatılan) 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarih ve 2015/724 Esas, 2016/253 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdure vekilinin temyiz talebinin kabulü yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,