KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2021/14440 E., 2025/190 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Ocak 2025
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2015/212 E., 2016/222 K.
- Suçlar
- Cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığının ihlali, tehdit
- Hükümler
- Mahkumiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama, bozma
Karar Metni
639 kelime·3 dk okuma·4 bölüm
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında cinsel saldırı suçuna teşebbüs, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığının ihlali ve tehdit suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Kayseri 11. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın cinsel saldırı suçu ile atılı diğer suçlardan cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Konut dokunulmazlığının ihlali suçunun oluşmadığına, sanığın müştekinin rızası ile evine girip hediyesini verip evden ayrıldığına, sanığın bu hususu samimi olarak kabul ettiğine, mağdurun evine zorla
girilmesi halinde evde bulunan anne ve babasından yardım istemesi gerektiğine, sanık ve mağdurun olay öncesinde bağ evine gitmeyi kararlaştırdıkları ve rızası ile gittiğine, yolda tehdit edip darp etmediğine, ayrıca sanığın müştekiye cinsel saldırıda bulunmadığına, sanığın mağduru evine bıraktıktan sonra ... ile buluştuğu ve trafik kazası geçirdiklerine, bu nedenle ... ve müştekinin yaralandığı ve o gün hastanede kaldıklarına, ertesi gün şikayetçi olduğuna, dolayısı ile bir gün sonra alınan adli raporda tespit edilen bulguların trafik kazası sonucu meydana gelen yaralanmadan kaynaklı olduğuna, bu nedenlerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
A. Konut Dokunulmazlığının İhlali ve Tehdit Suçlarından Verilen Hükümler Yönünden 1. Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve tehdit suçları için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 116/4 ve 106/1. maddeleri uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 23.02.2016 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Hüküm Yönünden
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Katılanın aşamalardaki beyanları, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın katılanı cebir, tehdit veya hileyle alıkoyduğuna dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, katılanı hukuka aykırı şekilde hürriyetinden yoksun kılma eyleminden dolayı 5237 sayılı Kanun'un 109/1. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
A. Konut Dokunulmazlığının İhlali ve Tehdit Suçlarından Verilen Hükümler Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Kayseri 11. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1-1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
B. Cinsel Saldırı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Verilen Hükümler Yönünden Gerekçenin (B) ve (C) bölümlerinde açıklanan nedenlerle Kayseri 11. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye farklı gerekçeyle uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
09.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/14440, K. 2025/190, 9 Ocak 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama