Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/14599 K.2024/5475

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarihli ve 2015/253 Esas, 2016/82 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/2, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 8 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği Suça sürüklenen çocuğun katılan mağdurenin yaşında hataya düştüğüne, katılan mağdure hakkında yaş tespiti yapılmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuğun katılan mağdure ile facebooktan tanıştığı ve yaşının on yedi olduğunu bildiği yönündeki savunması, katılan mağdurenin suça sürüklenen çocukla facebooktan tanıştığını kabul etmesi, katılan mağdurenin yaşını olduğundan büyük gösterme çabası ve suça sürüklenen çocukla katılan mağdurenin bir kez yüz yüze görüşmüş olmaları hususları nazara alındığında, Mahkemenin hata gerekçesinin dosya kapsamıyla uyumlu olmadığı anlaşıldığından, yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR