Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/14670 K.2024/5824

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işledikleri iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-a, 103/2, 35, 109/1,2,3-f,5 ve 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının, yapılan yargılaması sonucunda İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.01.2016 tarihli ve 2015/135 Esas, 2016/4 Karar sayılı kararı ile, sanığın;

1. Çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103/1-1.cümle,4, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109/2,3-f,5, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Katılan mağdure beyanı dışında sanığın cezalandırılmasına yeter somut delil bulunmadığına, tanık beyanları uyarınca katılan mağdurenin zorla kaçırılmadığına, bu nedenle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Kararın sanık aleyhine bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafili ve katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.06.2024 tarihinde karar verildi.