Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/14684 K.2023/573

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziosmanpaşa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli ve 2015/546 Esas, 2016/311 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay 18 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 28.07.2020 tarihli ve 14-2016/169521 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; katılan ve tanıkların çelişkili beyanları, olay yerinin konumu itibariyle suçu işlemeye elverişli olmaması, sanığın evde olduğuna dair kamera kayıtlarının çözümüne ilişkin bilirkişi raporu dikkate alınarak sanığın atılı suçu işlemediği bu nedenle beraatine, aksinin kabulü halinde sanığın sabıkasız olması nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 14.12.2015 gün ve 2015/3934 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın suç tarihlerinde katılanın evinin mutfak penceresinin önüne gelip cinsel organını çıkarıp katılanın da göreceği şekilde mastürbasyon yaptığı iddiası ile cinsel taciz suçundan cezalandırılması için kamu davası açıldığı, sanığın maça gitmek için yolda yürüdüğü sırada donan telefonunu açmak için olay yerinde bulunduğunu beyan ederek atılı suçlamayı reddettiği, mahkemece yapılan yargılama neticesinde katılanın samimi ve delillerle uyum teşkil eden anlatımları, iftira sebebinin olmaması,

katılanı destekleyen ve yapılan gözlemle samimi olduğu anlaşılan tanık anlatımları, bilirkişi raporu dikkate alınarak sanığın atılı suçtan hapis cezası ile cezalandırılmasına, katılanın evli, ... ve iki çocuklu oluşu, sanığın eyleminde ısrarlı olması, suç üstü yakalanması gereği; sanığın bu suçla ortaya çıkan olumsuz kişiliği, suç işleme kastının yoğunluğu nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının oluşmadığına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Mahkemece sanık hakkında gerçekleştirilen yargılama neticesinde sanığın katılanın mutfağını gören cadde üzerinde katılana bakarak mastürbasyon yapma şeklinde sübuta eren eyleminin teşhir suretiyle gerçekleşmesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi kapsamında kaldığı gözetilmeden hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Dosyada mevcut adli sicil belgesine göre herhangi bir mahkumiyet kaydı olmayıp, duruşma tutanaklarına yansıyan olumsuz tutum ve davranışları da bulunmayan sanık hakkında ayrı ayrı gerekçelendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin aynı gerekçeyle temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tespit edilmesi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve takdiri indirim uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Kabule göre de; hükümden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmaması, karar başlığında 16.03.2015, 17.03.2015, 19.03.2015 olan suç tarihlerinin 20.03.2015 olarak yazılması hukuka aykırı bulunmuştur.

4. Yukarıda belirtilen nedenlerle bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziosmanpaşa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli ve 2015/546 Esas, 2016/311 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görülmekle; hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, sanığın ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.02.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.