Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/14703 K.2024/4991

Katılan hakkında sanık ...'a yönelik kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231/12. maddesi uyarınca itiraz yoluna tabi olduğu ve kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşıldığından, incelemenin sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükümle sınırlı yapılmasına karar verilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüs ettiği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102/2, 35 ve 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.02.2016 tarihli ve 2016/3 Esas, 2016/33 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanık hakkında atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Katılanın sanığa iftira atmasını gerektirecek herhangi bir sebep olmadığı, bu nedenle katılanın beyanına itibar edilmesi gerekirken delil yetersizliği sebebiyle beraat kararı verilmesinin usul ve esasa aykırı olmaması nedeniyle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR