Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/14739 K.2024/8742

Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.01.2016 tarihli ve 2015/108 Esas, 2016/15 Karar sayılı kararının, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

11.01.2011 tarih ve 6099 sayılı Kanunla değişik Tebligat Kanununun 10 uncu maddesinin ikinci fırkası uyarınca tebligatın muhatabın bilinen en son adresine yapılması, bilinen en son adresinin tebligata elverişli olmaması veya tebligat yapılamaması halinde adres kayıt sistemindeki adresine aynı Kanunun 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre tebliğ edilmesi gerektiği, buna karşılık muhatabın beyan adresi ile mernis adresinin aynı olması durumunda ise öncelikle şerhsiz tebligatın 21 inci maddesinin birinci fırkasına göre tebliğe çıkarılıp,

bila tebliğ iade edilmesi halinde aynı adrese 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına istinaden doğrudan şerhli tebliğ yapılması gerektiği nazara alındığında, yokluğunda verilen gerekçeli hükmün suça sürüklenen çocuktan şikayetçi olup davaya katılan ...'nin beyan adresinden farklı olan mernis adresine doğrudan aynı Kanunun 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre tebliğinin usulsüz olduğu ancak katılan mağdur ...'in inceleme tarihi itibariyle reşit olduğu anlaşılmakla;

katılan mağdur ...'e gerekçeli kararın usulünce tebliğiyle verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükmün temyizi halinde bununla ilgili ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,