Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/14834 K.2023/1272

Sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca reşit olmayanla cinsel ilişki ile çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının; itiraz yoluna tabi olduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan açılan kamu davasının reddine dair hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.01.2016 tarihli ve 2015/87 Esas, 2016/12 Karar sayılı kararı ile birleşen Konya 20. Asliye Ceza Mahkemesine reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan açılmış olan kamu davası yönünden 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası gereğince davanın reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Hükmün usul ve kanuna aykırı olduğuna, ve re'sen tespit edilecek diğer sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 29.12.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 104 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Konya 20. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açılmış olup aynı eylemden dolayı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan da ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiştir. Bakanlık vekilinin ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara itiraz etmesi üzerine merci tarafından itiraz kabul edilerek ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar kaldırılmıştır. Konya Cumhuriyet Başsavcılığı, 05.03.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesine kamu davası açmıştır.

2. Konya 20. Asliye Ceza Mahkemesine 5237 sayılı Kanun'un 104 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca açılmış olan kamu davası, Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesine açılan dava ile birleştirilmiştir. Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesi, kendisine açılan kamu davası ile birleşen davanın fiillerinin aynı olaya ilişkin olması nedeniyle birleşen dava yönünden 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası uyarınca davanın reddine karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

A. Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararı Yönünden Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararlarının

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi oldukları, temyizlerinin mümkün olmadığı ve aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmakla, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları yönünden dava dosyasının incelenmeksizin iadesine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Davanın Reddi Kararı Yönünden

Sanık hakkında davanın reddine dair kurulan hükümde; her iki davaya konu fiillerin aynı olaya ilişkin olmaları nedeniyle bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

A. Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararları Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle katılan Bakanlık vekilinin kanun yolu başvuruları itiraz merciince incelenmek üzere dava dosyasının hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları yönünden, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Davanın Reddi Kararı Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.01.2016 tarihli, 2015/87 Esas, 2016/12 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,