Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/14961 K.2024/5431

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanunun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Ödemiş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suça sürüklenen çocuğun müsnet suçtan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/2, 43/1, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 11 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği Özetle, hata hükümlerinin uygulanması gerektiğine, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, mahkumiyet kararının ve suç duyurusunun usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda mağdurenin kendisine on altı yaşında olduğunu söylediği yönündeki savunması ile bunu destekler nitelikteki mağdure beyanları ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, hakkında 5237 sayılı Kanun'un 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. Kabule göre de;

a)Mahkemece oluşa uygun şekilde suça sürüklenen çocuğun eyleminin nitelikli cinsel istismar suçunu oluşturduğu kabul edilmesine rağmen, önce 5237 sayılı Kanun'un 103/1-a daha sonra 103/2. maddeleri tatbik olunmak suretiyle kademeli uygulama yapılması,

b)Kısa kararda hükmün oy birliği ile verildiği yazılı olduğu halde gerekçeli kararda yine oy birliğiyle verildiği belirtilerek üye hâkimin karşı oy gerekçesine yer verilmek suretiyle hükümde karışıklık meydana getirilmesi,

c)Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 31/3. maddesinin son cümlesi uyarınca hapis cezasının 12 yılı geçmeyeceği nazara alınıp cezası 12 yıla indirildikten sonra aynı Kanun'un 62. maddesinin tatbiki gerektiğinin gözetilmemesi

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR