Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/14965 K.2023/1189

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edelerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bigadiç Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2016 tarihli ve 2015/129 Esas, 2016/194 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanın temyiz istemi, sanığın atılı suçtan cezalandırılmasına ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

2. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, katılan beyanı ile teşhis tutanakları nazara alınarak sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde aracıyla seyir halinde olan sanığın şehir merkezine gitmek isteyen katılanı aracına aldığı araç içerisinde katılana karşı "Evli misin, eşinden memnun musun, hamilelikte cinsel ilişki nasıl oluyor hep merak etmişimdir." kelimelerini sarfettiği şehir merkezinde araçtan inen katılanın intikali gerçekleştirdiği olayda, dosya kapsamında bulunan deliller; Katılanın aşamalardaki beyanı, Sanığın aşamalardaki savunmaları, Katılanın duruşmada sanığı teşhis ettiği duruşma tutanağından ibarettir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hüküm, katılanın aşamalarda sanığın kullandığı araç plakasını da belirterek vermiş olduğu beyanları, bu beyanları doğrultusunda 02.12.2015 tarihli duruşmada sanığı kesin olarak teşhis etmesi, sanığın aşamalardaki savunması ve tüm dosya kapsamı nedeniyle atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bigadiç Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2016 tarihli ve 2015/129 Esas, 2016/194 Karar sayılı kararına yönelik katılan ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,