Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/14995 K.2024/9939

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarına göre 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Sanığın atılı suçları işlediğine dair somut delil bulunmadığına,delillerin takdirinde hataya düşülerek mahkumiyet hükümleri kurulduğuna, mağdure ...’nın ruh sağlığının bozulmasının nedenine yönelik yeni rapor alınması gerektiğine, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının hukuka uygun olmadığına, mağdure ...’e yönelik iddia edilen eylemin parkta gerçekleşmesi karşısında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun da oluşmayacağına ilişkindir.

B. Katılan Mağdure ... Vekilinin Temyiz İsteği

Alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesi uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas, 2019/7 sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 237/2. maddesine göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, Bakanlık vekilinin hükümleri temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmıştır.

B. Sanık Hakkında Katılan Mağdure ...'ya Yönelik Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Sanık Hakkında Katılan Mağdure ...'ya Yönelik Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 109/1,109/3-(f), 109/5 ve 43/1. maddeleri uyarınca tespit edilen 3 yıl 9 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanun'un 62. maddesince 1/6 oranında indirim yapıldığında 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası yerine 2 yıl 13 ay 15 gün olarak eksik hapis cezasına hükmedilmesi düzeltilmesi mümkün hukuka aykırılık olarak görülmüştür.

D. Sanık Hakkında Mağdure ... ...'ya Yönelik Çocuğun Cinsel İstismarı ile Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Mahkumiyet Hükümleri Yönünden Mağdure ... ...'nın aşamalardaki yer, zaman ve ayrıntı içermeyen soyut beyanları, mağdurenin anne-babasının beyanları, sanık savunması ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek müsnet suçlardan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik şikayetçi Bakanlık vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Katılan Mağdure ...'ya Yönelik Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılan mağdure ... vekili ile sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

C. Sanık Hakkında Katılan Mağdure ...'ya Yönelik Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden Gerekçenin (C) bölümünde açıklanan nedenle Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin ve katılan mağdure vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının (1-B) bendinin beşinci paragrafında yer alan "2 YIL 13 AY 15 GÜN'' ibaresinin çıkarılarak yerine “3 YIL 1 AY 15 GÜN" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

D. Sanık Hakkında Mağdure ... ...'ya Yönelik Çocuğun Cinsel İstismarı ile Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Mahkumiyet Hükümleri Yönünden Gerekçenin (D) bölümünde açıklanan nedenle Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,