Sanıkların atılı suçlardan mahkumiyetlerine dair Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11/07/2019 gün ve 2017/514 Esas, 2019/328 Karar sayılı hükme ilişkin istinaf başvurusunun çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümler yönünden düzeltilerek esastan reddine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümler açısından ise istinaf başvurusunun kabulüyle hükümlerin kaldırılarak sanıkların bu suçtan ve sanık ...’ın ayrıca kasten yaralama suçundan mahkumiyetlerine
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan değerlendirmede katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin vekalet ücretiyle sınırlı olduğu gözetilerek dosya tetkik edildi gereği görüşüldü:
Sanıklar haklarında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık ..., sanıklar müdafileri, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair kurulan hükümlere yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık ..., sanıklar müdafileri, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanıklar haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükümlere ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mağdurenin aşamalardaki ifadeleri, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında suç tarihinde önce sosyal medya ortamında on beş yaşından küçük mağdure ile tanışıp arkadaş olan sanıkların olay günü buluştukları mağdurenin direncini kırarak üzerinde hakimiyet kurmak suretiyle alıkoyduklarına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp mevcut haliyle mağdurenin yaşı itibariyle hukuken geçersiz rızasına istinaden alıkonulması şeklinde sübuta eren eylemlerinden dolayı 5237 sayılı TCK’nın 109/1. maddesi ile belirlenen cezanın koşulları oluşmadığı halde aynı Kanunun 109/3-b. maddesi ile artırılıp bu gerekçeyle temel cezaların alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi,
Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Tüm dosya kapsamı nazara alındığında sanığın, olay günü cebir veya tehdit olmaksızın cinsel ilişkiye girdiği sırada on beş yaşından küçük olan mağdurenin vücudunda meydana gelen basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikteki yaralanmanın istismar eyleminin icrai hareketleri kapsamında kalması nedeniyle bir bütün halinde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilmeden vasıflandırmada yanılgıya düşülerek ayrıca kasten yaralama suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,
Kanuna aykırı, sanık ..., sanıklar müdafileri ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 21.02.2020 gün ve 2019/2764 Esas, 2020/387 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun kabulüyle hükümlerin kaldırılarak sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve sanık ...’ın ayrıca kasten yaralama suçundan mahkumiyetlerine dair kurulan hükümlerin 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 15.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.