KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2021/15042 E., 2025/144 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Ocak 2025
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2014/105 E., 2016/83 K.
- Suçlar
- Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, resmi nikah olmadan dinsel tören yapmak,resmi belgede sahtecilik kasten yaralama, tehdit
- Hükümler
- Beraat, düşme
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
458 kelime·2 dk okuma·6 bölüm
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanıklar ....,...,..., hakkında resmi nikah olmadan dinsel tören yapmak, sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanıklar ...,.. (1989 doğumlu), ...... (1983 doğumlu) hakkında kasten yaralama, sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik, sanıklar.... ve ..... hakkında tehdit, sanık ... hakkında nitelikli cinsel saldırı suçlarından açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanıklar ... (1989 doğumlu) ve ... (1983 doğumlu) hakkında kasten yaralama suçundan kamu davalarının düşmesi ile tüm sanıkların diğer atılı suçlardan ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılan Vekilinin Temyiz İsteği
Özetle olayın sübut bulduğuna, sanıkların atılı suçları işlediklerine ve dosyadaki tüm deliller değerlendirildiğinde hükümlerin sanıklar aleyhine bozulması ilişkindir
B. Sanıklar...,...,...,..., ve ... Müdafiinin Temyiz İsteği
Özetle sanıklar hakkında atılı suçlardan beraat kararları verilmesine rağmen vekalet ücreti takdir edilmemesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
A. Sanıklar ... (1983 doğumlu), ... (1989 doğumlu), ...,...,...,..., Haklarında Kurulan Hükümler Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
B. Sanıklar ...,...,...,..., ve ... Haklarında Kurulan Hükümler Yönünden
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan inanca ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/4. maddesinde yer alan "Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir." şeklindeki düzenleme nazara alındığında kendisini vekaletnameli vekille temsil ettirip, beraatine karar verilen sanıklar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
A. Sanıklar ... (1983 doğumlu), ... (1989 doğumlu),...,...,...,...,Haklarında Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
B. Sanıklar ....,...,..., ve ... Haklarında Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılan vekili ile sanıklar ...,...,..., ve ... müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının yargılama giderleri kısmına “Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 2016 Avukatlık Asgari Ücret Tarifesince belirlenen 3.600 TL maktu vekalet ücretinin Hazineden alınarak kendisini vekaletnameli müdafii ile temsil ettiren sanıklar ...,...,..., ve ...'e ayrı ayrı ödenmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/15042, K. 2025/144, 8 Ocak 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama