Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/15096 K.2022/4591

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil kararlardan olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı anlaşıldığından anılan hükme yönelik temyiz istemi CMK'nın 264. maddesi hükmüne göre itiraz niteliğinde kabul edilip bu hususta mahallinde merciince değerlendirme yapılması gerektiği anlaşıldığından, mağdur sanık ... hakkında kurulan hükümlerle sınırlı yapılan incelemede gereği görüşüldü:

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 103/1-a maddesi uyarınca tayin edilen cezadan aynı Kanunun 103/3. maddesiyle yapılacak artırımdan sonra 103/4. maddesinin tatbiki gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde uyulama yapılması, TCK’nın 103/6. maddesinin tatbiki karşısında sonuç cezaya etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, eleştiri dışında hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kasten yaralama ve tehdit suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesine gelince;