Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/15152 K.2023/6525

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarihli ve 2015/64 Esas, 2016/70 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçuna teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, kanunun çocuğu cinsel yönden istismar eden kişi ibaresine yer verdiğine ve teşebbüs halinde eylemin suç oluşturmadığına, 5237 sayılı Kanun'un 36 ncı maddesi gereğince gönüllü vazgeçen sanığın eyleminin suç vasfını taşımadığına, kabule göre eylemin sarkıntılık düzeyinde kalmış olduğuna, kararın sanık yararına bozulması talebine ilişkindir.

B. Sanığın Temyiz İsteği

Özetle usul ve kanuna aykırı karar verildiğine, eksik inceleme ve değerlendirmeyle hüküm kurulduğuna, mağdurenin soyut beyanı dışında delil bulunmadığına, hakkında fazla ceza tayin edildiğine, kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, sanığın olay günü evine gitmekte olan katılan mağdureden önce apartmanın kapısının açık olmasından faydalanarak içeri girdiği ve ardından mağdurenin içeri girdiği, mağdurenin önünden mağdureyle birlikte apartmanın ikinci katına çıktıktan sonra mağdureye dönerek ismini sorduğu,

mağdurenin isminin ... olduğunu söylemesi üzerine mağdureye yönelerek cinsel istismar eylemini gerçekleştirmek üzere fiziksel güç uygulamak amacıyla mağdurenin sol kolundan tutarak ona doğru eğilip öpmeye çalıştığı, mağdurenin eliyle itmesi ve istemediğini söylemesi üzerine sanığın korkup kaçtığı olayda sanığın eyleminin sarkıntılık boyutunu aştığı kabul edilerek, sanık atılı suçlamayı kabul etmemiş ise de katılan mağdurenin sanığı yaşanılan olaydan önce tanımadığı, aralarında herhangi bir husumetinin bulunmadığı ve sanığa suç isnat edecek herhangi bir sebebinin olmaması,

katılan mağdurenin 25.05.2014 tarihinde sanığı kollukta tam ve kesin olarak teşhis etmiş olması hususları bir arada değerlendirilerek, sanığın çocuğun cinsel istismarı suçuna teşebbüs suçundan mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Dairemizin 2021/4625 Esas sayılı dosyasında sanık ... hakkında, sanığın savunmaları doğrultusunda 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı konusunda rapor aldırılması gerektiğine karar verildiği gözönüne alınarak; sanığın dava dosyasıyla birlikte İstanbul Adlî Tıp Kurumuna sevk edilerek 4. İhtisas Kurulundan olay tarihinde üzerine atılı suçla ilgili olarak 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesine göre cezaî sorumluğunun bulunup bulunmadığı, fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış olup olmadığı,

mevcut haliyle hakkında 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci veya 32 nci maddesinin ikinci fıkralarının uygulanıp uygulanamayacağı hususlarında rapor aldırıldıktan sonra hukukî durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarihli ve 2015/64 Esas, 2016/70 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,