Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/15223 K.2024/7792

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/2, 103/4, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Kanun'un 109/2, 109/3-f, 109/5. maddeleri; sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Kanun'un 103/2, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Kanun'un 109/1, 109/3-f, 109/5. maddeleri uyarınca açılan kamu

davasının yapılan yargılaması sonucunda, Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanık ...'in çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103/1-1. cümle 103/4, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109/2, 109/3-f, 109/5, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına;

sanık ...'nın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103/1-1. cümle, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109/1, 109/3-f, 109/5, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Yerel Mahkeme kararını temyiz ettiklerine ilişkindir.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Mağdure ve sanık beyanları ile olayın oluş şekli ve zamanının tereddüte yol açmayacak şekilde açıklandığına, mağdurenin olay tarihi itibarıyla on beş yaşını doldurduğuna, mağdurenin zorlama ve baskı olmaksızın sevgilisiyle buluştuğuna, isnat edilen suçlamaların yasal unsurlarının bulunmadığına, mağdurenin facebook adresinde yaşını on yedi olarak göstermesi, mağdurenin on altı-on yedi yaşında olduğunu bildiğini belirtmesi nedeniyle olay tarihinde mağdurenin on beş yaşını ikmal ettiğinin kabulünün gerektiği, mağdurenin on beş yaşından büyük olduğu ve şikayetinin bulunmadığı anlaşıldığından atılı suçların unsurları itibarıyla oluşmayacağına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Kayden 09.06.2000 doğumlu olup, kayıtlı doğum tarihine göre 1 yıl 17 gün sonra nüfusa tescil edilen ve Sanık ...'in eylemi sırasında suç tarihi itibarıyla 14 yıl 6 aylık, sanık ...'nın eylemi sırasında da suç tarihi itibarıyla 14 yıl 11 ay 22 günlük olan mağdureye ait mernis doğum tutanağı getirilerek resmi kurumda doğup doğmadığı araştırılıp, doğmadığının belirlenmesi halinde yaş tespitine esas olacak kemik grafilerinin çektirilmesinin ardından içinde radyoloji uzmanının da bulunduğu sağlık kurulundan rapor alınıp, gerektiğinde Adli Tıp Kurumundan da görüş sorularak mağdurenin suç tarihindeki gerçek yaşının bilimsel olarak saptanması,

mağdurenin on beş yaşını bitirmediğinin belirlenmesi veya resmi kurumda doğduğunun tespiti halinde ise; sanık ...'in mağdurenin on yedi yaşında olduğunu kendisine söylediğine, sanık ...'nın ise mağdurenin on altı yaşından küçük olduğunu bilmediğine yönelik kovuşturma evresindeki savunmaları ile tüm dosya içeriği nazara alınarak olayda 5237 sayılı Kanun'un 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının da tartışılmasından sonra karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması,

2. Kabule göre; olayın intikal şekli, olay yerinin fiziki koşulları, mağdurenin aşamalardaki çelişkili ifadeleri ve tüm dosya kapsamı karşısında, sanık ...'in istismar eylemi sırasında cebir kullandığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103/1-1. cümle uyarınca belirlenen temel cezanın aynı Kanun'un 103/4. maddesi gereğince artırılması suretiyle fazla ceza tayini, Hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,