Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/15240 K.2023/1433

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Çanakkale 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.01.2016 tarihli, 2014/1061 Esas, 2016/46 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii süre tutum dilekçesi vererek kararı temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; mağdurenin, şikayetçi Betül'ün velayet hakkı verilen kızı olduğu, mağdure ile şikayetçinin olay tarihinde Eceabat ilçesi *** köyünde ikamet etmekte oldukları, sanığın onlarla aynı köyde ikamet ettiği ve *** Büfe isimli bir işyerini işletmekte olduğu, olay tarihinde saat 20.30 sıralarında şikayetçinin, kızı mağdureyi alışveriş yapması için büfeye gönderdiği, mağdurenin sanığın işletmekte olduğu büfeye gittiği, peynir helvası satın aldığı, sanığın alışveriş yaptığı sırada mağdureye "Gel gir içeri sana bir şey yapmam" dediği, mağdurenin "İstesen de bir şey yapamazsın" şeklinde karşılık verdiği,

alkol etkisi altında bulunan sanığın mağdureye bu kez "Senin a.... koyayım" dediği, mağdurenin korkarak sanığın iş yerinden ayrıldığı ve eve döndüğü, mağdurenin siparişlerden birkaç malzemeyi almayı unuttuğu, bu yüzden şikayetçinin mağdureyi saat 21.00 sıralarında tekrar büfeye gönderdiği, mağdurenin bu kez başka iş yerlerine gittiği, aradığı ürün veya ürünleri bulamayınca tekrar sanığın işlettiği büfeye gitmek zorunda kaldığı, alışveriş yaptığı ve karşıda bulunan başka bir yerden dondurma satın aldığı, eve doğru yürümeye başladığı, sanığın mağdurenin peşine takıldığı, mağdureye "Dondurmayı yalayarak mı yiyorsun" dediği,

mağdurenin "Hayır ısırarak" şeklinde karşılık verdiği, sanığın mağdureye "Gel benimkini de yala" dediği, mağdurenin oradan hızla uzaklaşmaya çalıştığı ve telefonla annesine durumu anlattığı, şikayetçinin evden çıkıp köy meydanına doğru gittiği, o sırada mağdurenin ise farklı bir yoldan eve ulaşmış olduğu, şikayetçinin mağdureyle tekrar irtibata geçtiği ve mağdureyi köy meydanına çağırması ile bir araya geldikleri ve sanığı aramaya başladıkları, şikayetçinin sanığı bir aracın içerisinde otururken gördüğü, sanığın yanına gidip tepki gösterdiği,

daha sonra Kabatepe Jandarma Karakol Komutanlığına müracaat ederek sanık hakkında şikayette bulunduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmanın toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Tüm dosya içeriğine göre, olay tarihinde sanığın işlettiği marketten alışveriş yapmakta olan mağdureye yönelik "A....na koyayım" demesinin ardından mağdurenin işyerinden ayrıldığı, almak istediği malzemeleri başkaca marketlerde bulamayınca sanığın işyerine geri geldiği, alışverişini tamamladıktan sonra dondurma alıp eve dönerken sanığın peşine takıldığı ve "Gel benimkini de yala" dediğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çanakkale 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.01.2016 tarihli ve 2014/1061 Esas, 2016/46 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,