Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/15325 K.2024/7562

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Ankara 39. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın cinsel saldırı suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102/1-1. cümle, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden aynı Kanun'un 109/1, 109/2, 109/5. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Sanığın üzerine atılı eylemlerin iftira niteliğinde olduğuna, şikayetçinin yanında bulunan nişanlısının Mahkemece tanık sıfatıyla dinlenmeden karar verildiğine ve kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın 25.11.2015 tarihli duruşmada aynı suçlamalarla ilgili Ankara 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/696 Esas sayılı dava dosyasında yargılandığını belirtmesi karşısında, adı geçen Mahkeme dosyasının akıbetinin araştırılarak böyle bir dosya mevcut ise söz konusu dosyaların onaylı örneğinin celp edilerek delillerin birlikte değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. Şikayetçi...'in 24.02.2016 tarihli ve 10.03.2016 tarihli celselerde hazır bulunduğu ancak hakları hatırlatılarak iddia kapsamında beyanının alınmadığı anlaşılmakla, tekrar duruşmaya çağrılarak 5271 sayılı Kanun'un 238/2. maddesi uyarınca davaya katılmak isteyip istemediğinin sorulması ve iddia kapsamında beyanlarının alınması gerekirken beyanına başvurulmadan eksik araştırma ile hüküm kurulması hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR