Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/15339 K.2024/9215

İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Kovuşturma evresinde beyanının alındığı tarihte on beş yaşından büyük olan mağdurenin ve kanuni temsilcisinin sanıktan şikâyetçi olmadıklarını beyan etmeleri karşısında yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen mağdure vekilinin temyize hakkının bulunmadığı belirlenmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Patnos Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ve Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle mağdurenin beyanlarının çelişkili olduğuna, şikayetçinin suç işlemeye yatkın biri olduğuna ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Özetle sanık hakkında mağdureye yönelik cinsel istismar eylemi kapsamında cezai yaptırım uygulanırken hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden delil yetersizligi gerekçesiyle beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Bakımından

Kovuşturma evresinde beyanının alındığı tarihte on beş yaşından büyük olan mağdurenin ve kanuni temsilcisinin sanıktan şikâyetçi olmadıklarını beyan etmeleri karşısında yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen mağdure vekilinin temyize hakkının bulunmadığı belirlenmiştir.

B. Çocuğun Cinsel İstismarı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümler Bakımından 31.03.2016 tarihli karar duruşmasında, hazır bulunan sanık müdafiine, Cumhuriyet savcısının mütalaasından sonra esas hakkındaki savunmalarının sorulmaması ve son sözlerinin verilmemesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanarak 5271 sayılı Kanun'un 216/3. maddesine aykırı davranılması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Bakımından

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle mağdure vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Çocuğun Cinsel İstismarı ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümler Bakımından Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Patnos Ağır Ceza Mahkemesinin, kararına yönelik sanık ve müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,