Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/15375 K.2024/7559

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun(5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında cinsel saldırı, cinsel taciz suçlarından açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Lüleburgaz 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.2015 tarihli ve 2015/449 Esas, 2015/703 Karar sayılı kararı ile, sanığın cinsel saldırı suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102/1-1.cümlesi, 62, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, cinsel taciz suçu yönünden 5271 sayılı kanunun 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Mahkemece olay yerinde keşif yapılmadığına, atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, suçun teşebbüs aşamasında kalıp kalmadığı ve eylemin sarkıntılık düzeyinde olup olmadığının değerlendirilmediğine, cinsel taciz suçu yönünden beraat kararı verilmesine rağmen lehe vekalet ücreti takdir edilmediğine ilişkindir.

III.GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, cinsel saldırı eyleminin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu bir şekilde kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği ayrıca sanık müdafii tarafından sunulan avukatlık hizmeti bölünemeyeceğinden cinsel taciz suçundan kurulan beraat hükmü yönünden vekalet ücretine hükmedilmemesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, kurulan hükümlere ilişkin temyiz sebepleri reddedilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Lüleburgaz 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz isteğinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oybirliğiyle ONANMASINA,