Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/15428 K.2024/7756

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ile tehdit suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-a, 106/1-1. cümle, 43/1, 53/1. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İstanbul Anadolu 8. Ağır Ceza Mahkemesinin kararıyla mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103/1-a, 43/1, 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, tehdit suçundan ise 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine, tehdit suçundan da ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Sanığın hataya düştüğüne, hata hükümlerinden yararlanması gerektiğine, beraat etmesi gerektiğine, lehe kanun hükümlerinden faydalanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

İstanbul Anadolu 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.03.2016 tarihli, 2014/414 Esas, 2016/58 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hükümler kurulduktan sonra kararın tekrar değiştirilemeyeceği, var ise hatanın kanun yolları ile giderilme imkanı bulunduğu, nazara alındığında 07.03.2016 tarihli dosya üzerinden verilen ek kararın hukuken geçersiz olmasından dolayı söz konusu karar hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu 8. Ağır Mahkemesinin kararına yönelik katılan mağdure vekili ile sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,