Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/15530 K.2023/462

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 44. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli ve 2015/266 Esas 2016/130 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 105 inci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi cümle gereğince cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/213845 sayılı Tebliğname'si ile onama görüşlü olarak Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri Sanık özetle, mahkemede dinlenen tanığın katılanın annesi olduğunu ve kendisine iftira atıldığını iddia ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk derece mahkemesi tarafından, sanığın katılanların yanından geçerken ıslık çaldığı, biraz ileri gittikten sonra U dönüşü yaparak katılanların yanına gelince aracı durdurup katılanlara hitaben "Yavrulara bak bir kere versenize" şeklinde cinsel taciz içerikli sözler sarf ettiği gerekçesiyle cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Mahkemece kurulan hükmün ardından 17.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesindeki basit yargılama usulüne dair kanuni düzenlemeden sonra 7188 sayılı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine yönelik olarak 19.08.2020 günlü, 31218 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarih ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan “Kovuşturma evresine geçilmiş” ibaresinin,

aynı bentte yer alan “Basit yargılama usulü” yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptal edilmesi karşısında, anılan karara istinaden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

2. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğname'de onama isteyen görüşe iştirak edilmemeştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İstanbul Anadolu 44.Asliye Ceza Mahkemesi, 03.03.2016 gün ve 2015/266 Esas, 2016/130 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden, hükmün 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,