Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/15760 K.2024/7153

Suça sürüklenen çocuk hakkında hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Suça sürüklenen çocuk hakkında Silivri Cumhuriyet Başsavcılığının 12.08.2015 tarihli iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103/1-a, 103/2, 43/1, 31/2-1. maddeleri gereğince cezalandırılması istemli kamu davası açılmış, yapılan yargılama sonunda suça sürüklenen çocuğun aynı Kanun'un 103/1-a, 43/1, 31/2, 62/1. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafii, suça sürüklenen çocuk hakkında tedbir hükümlerinin ve lehe olan yasa hükümlerinin uygulanmadığını ve diğer temyiz sebeplerini beyan ederek temyiz isteminde bulunmuştur.

III. GEREKÇE

Oluşa uygun kabule göre olay tarihinde on iki - on beş yaş grubunda buluna suça sürüklenen çocuğun işlediği çocuğun cinsel istismarı suçunun 5237 sayılı Kanun'un 103. maddesinde düzenlenip, öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanun'un 66/1-d ve 66/2. maddeleri gereği 7 yıl 6 aylık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 21.04.2016 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 7 yıl 6 aylık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Silivri Ağır Ceza Mahkemesinin 21.04.2016 tarihli ve 2015/213 Esas, 2016/86 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1-1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, açıklanan gerekçeye göre Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,