KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2021/15778 E., 2024/6634 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Temmuz 2024
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2015/255 E., 2016/118 K.
- Suçlar
- Cinsel saldırı
- Hüküm
- Mahkumiyet
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
290 kelime·1 dk okuma·3 bölüm
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Gülnar Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanığın, ruh bakımından kendisini savunamayacak olan mağdurun cinsel bölgesine cinsel organıyla sürtünmesi şeklinde kabul edilen eylemi neticesinde sanık hakkında cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102/1, 102/3-a, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. GEREKÇE
Sanığın, sınır zeka seviyesinde ve ruh bakımından kendisini savunamayacak olan mağdura karşı gerçekleştirdiği cinsel saldırı eylemine ilişkin 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonrası 5237 sayılı Kanun'un 102/1 ve102/3-a maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla davaya bakma, delilleri değerlendirme ve suç vasfının tayin ve takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek 5235 sayılı Kanun'un 12 ve 5271 sayılı Kanun'un 4. maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmesinde zorunluluk bulunmaktadır.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gülnar Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden esası incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/15778, K. 2024/6634, 2 Temmuz 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama