Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/15779 K.2024/7189

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Ünye Ağır Ceza Mahkemesinin kararıyla mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın atılı suçtan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103/1-1. cümlesi uyarınca 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanığın atılı suçu işlemediğine ve beraatine karar verilmesi gerektiğine, kabul anlamına gelmemekle birlikte Mahkemece suç vasfının hatalı tayin edildiğine, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasının hakkaniyete aykırı olduğuna ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

B. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İsteği

Alt sınırdan ceza tayin edilmesi nedeniyle kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. GEREKÇE

Olayın oluş şekli, mağdurun aşamalardaki beyanları, savunma, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, olay günü sanığın mağdura yönelik fiziksel temas içeren eyleminin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesi nedeniyle sarkıntılık düzeyinde kaldığı gözetilerek hüküm kurulması gerekirken, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR