Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/15823 K.2024/6137

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY OLGULAR

Çorlu 5. Asliye Ceza Mahkemesi kararı ile; sanığın kendisine çekerek iki eliyle sarıldığı katılanın mahrem yerlerini ellediği şeklinde kabul edilen olayda cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

Hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı 17.09.2015 tarihli duruşmada, Tekirdağ 1 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olup, duruşmadan vareste tutulma talebi bulunmayan sanığın, 5271 sayılı Kanun'un 196 ncı maddesi gereğince duruşmaya getirilerek veya ses ve görüntü bilişim sistemi (SEGBİS) yoluyla hazır edilerek esas hakkındaki savunması alınmaksızın yokluğunda yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR