Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/15846 K.2024/7970

Mahkemece verilen hüküm sanık müdafii tarafından duruşmalı temyiz edilmesi üzerine, 17.03.2021 gününe bırakılan duruşmaya usulüne uygun çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen belirlenen tarihte yapılan duruşmaya sanık müdafiinin katılmadığı anlaşıldığından, incelemenin duruşmasız gerçekleştirilmesine karar verildi.

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında; çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-a, 103/4, 109/1, 109/3-f, 109/5 ve 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının, yapılan yargılaması sonucunda Ödemiş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile, sanığın;

a. Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103/2, 43/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109/1,3-f,5, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Sanığın katılanı öncesinde tanımadığına, mağdurenin on sekiz yaşından daha büyük gösterdiğine, hata hükümlerinin uygulanmamasının hatalı olduğuna, usul ve kanuna aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın mağdurenin yaşını on dokuz olarak bildiğine dair beyanı, olayın oluş şekli, sanık ile mağdurenin sanık askerdeyken kısıtlı zaman diliminde görüşmüş olmaları, sanık terhis olduktan hemen sonra eylemlerin gerçekleştiği, dosyada mevcut mağdureye ait fotoğraf ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, olay tarihinde mağdureyle cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı olmaksızın cinsel ilişkiye giren sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunduğu nazara alınıp, buna göre eylemin aynı Kanun'un 104. maddesinde düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu anlaşıldığından, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Cinsel istismar suçunun işlendiği sırada ve eylemle sınırlı süre ile mağdurenin iradesiyle hareket etme imkanının ortadan kaldırılmasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı, kişinin vücudunun suçun konusu olması sebebiyle mağdurenin hareket etme özgürlüğü ortadan kaldırılmadan bu suçun işlenemeyeceği ve sanığın mağdurenin hürriyetini kısıtlayan başkaca bir hareketinin bulunmadığı anlaşıldığından atılı suçun unsurları oluşmadığından beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçenin (A) ve (B) bölümlerinde açıklanan nedenlerle Ödemiş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliği ile BOZULMASINA,