Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/15857 K.2024/8296

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında katılana karşı cinsel saldırı ve kasten yaralama suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Marmaris 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.01.2014 tarihli kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın müsnet suçlardan mahkumiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2. Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 01.04.2014 tarihinde kesinleşmesinin ardından sanığın 03.06.2015 tarihinde kasten yaralama, hakaret ve sair tehdit suçlarını işlediği ve Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından sanık hakkında verilen mahkûmiyet kararının 10.11.2015 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla gereğinin takdir ve ifası için Mahkemesine ihbarda bulunulmasına karar verilmiştir.

3. Marmaris 3. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile hüküm açıklanarak sanığın, cinsel saldırı suçundan hapis cezası ile mahkumiyetine; kasten yaralama suçundan ise 2.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İsteği Özetle olay sırasında katılanın etrafını tanıyamayacak kadar sarhoş olduğuna, mağdurenin kimin dokunduğunu görmediğine yönelik beyanına, mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, kasten yaralama suçunun katılanın ağır tahriki altında gerçekleştiğine ve açıklanan nedenlerle kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık hakkında hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

B. Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa uygun kabule göre sanığın katılanın kalçasına kıyafeti üzerinden dokunması şeklindeki eyleminin zamanaşımı süresi yönünden lehe sayılıp, 6545 sayılı Kanun değişikliğinden sonraki 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102/1-c.2. maddesinde düzenlenen sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçunu oluşturup, öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanun'un 66/1-d, 66/2. maddelerinde belirtilen 8 yıllık olağan dava zamanaşımına tabi bulunduğu ve zamanaşımını en son kesen 26.02.2016 tarihli mahkumiyet kararı ile inceleme günü arasında bu sürenin geçtiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

A. Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,