Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/15909 K.2023/7191

Suça sürüklenen çocuk (SSÇ) hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.03.2016 tarihli ve 2015/257 Esas, 2016/104 Karar sayılı kararı ile SSÇ hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, şantaj suçundan aynı maddenin (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Katılan mağdurenin vajinasındaki kanamanın SSÇ’nin organ sokmaya zorlaması nedeniyle oluşabileceğini beyanla kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

SSÇ'nin olay tarihinde on sekiz yaşından küçük ve hafif mental olan katılan mağdureyi bir gecekonduya götürdüğü, burada katılan mağdureye organ sokma suretiyle istismarda bulunduğu ve çıplak görüntülerini çektiği, bu fotoğrafları akrabalarına göstereceğini söyleyerek şantajda bulunduğu iddiasıyla cezalandırılması için kamu davası açıldığı,

SSÇ'nin atılı suçlamaları reddettiği, katılan mağdurenin olaydan yaklaşık dokuz ay sonra ailesine anlatımı ile intikalin gerçekleştiği, Mahkemece yapılan yargılama neticesinde katılan mağdurenin genital ve anal muayenesinde organ sokma suretiyle cinsel istismara uğradığı yönünde iz ve emarelere rastlanmaması, hymeninin duhule müsait olmadığının tespit edilmesi karşısında SSÇ'nin atılı suçları işlediğine dair delil bulunmadığı gerekçesiyle beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İntikal zamanı, katılan mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunma, tanık ifadesi, raporlar ve Mahkemenin gerekçesine göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşıldığından, SSÇ hakkında kurulan beraat hükümlerinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.03.2016 tarihli ve 2015/257 Esas, 2016/104 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,