Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/15924 K.2023/1682

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yalova 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2015/742 Esas, 2016/244 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası ile 62 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Katılanın beyanları arasında tutarlılık bulunmadığına, dosya arasına aldırılan Telekominikasyon ve İletişim Başkanlığı (TİB) kayıtlarının katılanın beyanlarını doğrulmadığı gibi savunma ile uyumlu olduğuna, katılanın başkaları hakkında da bu tür iddialarda bulunmayı alışkanlık edindiğine, katılanın beyanları haricinde sanığın cezalandırılmasına yetecek somut delil bulunmadığına ilişkin olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ve katılanın aynı köyde oturdukları, ayrıca katılanın eşiyle sanık arasında akrabalık ilişkisinin olduğu, olay günü sanığın, katılanı telefonla arayarak cinsel ilişki teklifinde bulunduğu şeklinde olay kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Katılanın aşamalardaki çelişkili beyanları, TİB kayıtları, sanık savunması ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek müsnet suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yalova 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2015/742 Esas, 2016/244 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye farklı gerekçe ile uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,