KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2021/16107 E., 2024/9999 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Kasım 2024
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2015/29 E., 2016/155 K.
- Şikayetçi
- Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı
- Suç
- Çocuğun cinsel istismarı
- Hükümler
- Mahkumiyet
- Temyiz edenler
- Şikayetçi Bakanlık vekili, sanık müdafii
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
353 kelime·2 dk okuma
Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.04.2016 tarihli ve 2015/29 Esas, 2016/155 Karar sayılı kararının, şikayetçi Bakanlık vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;
Temyiz incelemesine konu gerekçeli kararın, kamu davasına katılan sıfatı ile taraf olan ve hükmü temyize hak ve yetkisi bulunan katılanlara tebliğe çıkarıldığı ancak bir kısım tebliğ işleminin 7201 sayılı Tebligat Kanun'u (7201 sayılı Kanun) hükümlerine uygun olmadığı anlaşılmıştır. Şöyle ki 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinde yer alan “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının
anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntemin benimsenmiş olduğu ve öncelikle bilinen en son adres esas alınarak, 7201 sayılı Kanun'un 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek,
mercii tarafından tebligata MERNİS şerhi düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerekliliği karşısında, yokluklarında verilen gerekçeli kararın katılanlar ..., ... ve ...'nin duruşmada beyan ettikleri adresleri yerine mernis adreslerine doğrudan mernis şerhli olarak tebligat çıkarılması suretiyle yapılan tebliğ işlemlerinin usûlsüz olduğu,
yine hüküm tarihinde ceza infaz kurumunda bulunup yokluğunda karar verilen katılan ...'a karar tebliğinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 35/3. maddesi uyarınca "kararın okunup anlatılması'' suretiyle yapılması gerektiği halde tebliğe ilişkin düzenlenen 02.06.2016 tarihli belgede bu usule riayet edildiğine dair bir açıklamanın dosyada yer almaması karşısında yapılan tebliğ işleminin usûlsüz olduğu anlaşıldığı ancak inceleme tarihi itibarıyla katılan mağdureler ... ve ...'nun reşit olduklarının anlaşılması karşısında gerekçeli kararın adı geçenlere usulünce tebliği ile tebliğ ve tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmeleri durumunda
temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz isteği hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/16107, K. 2024/9999, 25 Kasım 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama