Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/16155 K.2024/7233

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında 12.12.2014 tarihli ve 2014/10116 Esas sayılı iddianamesiyle sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan açılan kamu davasında Samsun 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.04.2015 tarihli ve 2014/1762 Esas, 2015/539 Karar sayılı görevsizlik kararı üzerine Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin ek iddianame tanzimi talebi üzerine 05.01.2016 tarihli ve 2016/173 Esas sayılı çocuğun cinsel istismarı suçundan düzenlenen iddianame hakkında Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.02.2014 tarihli ve 2016/24 Esas,

2016/12 Karar sayılı birleştirme kararı ile yapılan yargılama sonucunda mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.05.2016 tarihli ve 2015/432 Esas, 2016/222 Karar sayılı kararı ile sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-2. cümle, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. GEREKÇE

Mahkemelerce bir yargılama faaliyetinin yapılabilmesi ve hüküm kurulabilmesi için yargılamaya konu edilecek eylemle ilgili usulüne uygun açılmış bir ceza davası bulunmalıdır.

Nitekim 5271 sayılı Kanun'un 170/4. maddesinde ''İddianamede yüklenen suçu oluşturan olaylar, mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanır.'' ve aynı Kanun'un 225/1. maddesinde yer alan "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir" düzenlemeleri nazara alınarak yapılan değerlendirmede, sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan düzenlenen 12.12.2014 tarihli ve 2014/10116 Esas sayılı iddianamede usulüne uygun açılmış dava bulunmadığı,

Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin ek iddianame tanzimi talebi üzerine çocuğun cinsel istismarı suçundan düzenlenen 05.01.2016 tarihli ve 2016/173 Esas sayılı iddianamesi hakkında da ret kararı verildiği anlaşılmakla; usulüne uygun olmayan iddianame ile mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuş, açıklanan nedenlerle Tebliğnamedeki onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla esası incelenmeyen hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321. ve 326/son maddeleri gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,