Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/16211 K.2024/7517

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1 maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davalarının yapılan yargılaması sonucunda Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.04.2016 tarihli ve 2015/483 Esas, 2016/187 Karar sayılı kararı ile atılı suçlardan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-(e) maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat kararları verilmiştir.

2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 14-2016/223693 sayılı onama ve bozma görüşlü tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstekleri Özetle; katılan mağdurenin olayı yaşadığı gibi anlattığına, olayın sübut bulduğuna, adli tıp raporlarının katılan mağdureyi desteklediğine, sanığın söz konusu raporları açıklayamadığına, tüm dosya kapsamına göre sanık hakkında atılı suçlardan beraat kararları verilmesinin usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle hükümlerin sanık aleyhine bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Katılan mağdurenin aşamalardaki çelişkili ifadeleri, sanık savunması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı ve sanık hakkında verilen beraat hükümlerinin yerinde olduğu anlaşıldığından hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Tebliğnamede çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet hükmü kurulması yönündeki görüşe aynı gerekçelerle iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan mağdure vekili ile o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,