Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/16312 K.2024/6314

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.03.2016 tarihli ve 2015/265 Esas, 2016/92 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde, sanığın reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 104/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-b maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Katılan mağdurenin sanık tarafından güle oynaya değil çukura zorla indirildiğine, zorla cinsel istismar edildiğine, sanık ...'un çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve cebir, tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması gerektiği halde beraatine karar verilmesinin usül ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Katılan ...’ın Temyiz İsteği

Verilen kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

C. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Usul ve kanuna aykırı kararın bozulması talebine ilişkindir.

D. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan sanık hakkında teşdit uygulanmaması gerektiğine, mevcut olayda uygulanma alanı var iken 5237 sayılı Kanun'un 50. maddesinin uygulanmasına veya hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Olay günü sanık ve katılan mağdurenin kendi ifadelerinden de anlaşılacağı üzere önceden kararlaştırarak buluşmadıkları, dosyadaki mesaj dökümlerinden olay gününe yakın zamanlarda katılan mağdurenin sanığı sevmediğine, konuşmak istemediğine, olaydan sonra da sanığa kızgın olduğuna dair mesajlar bulunduğu, sanığın savunmalarında belirttiği üzere katılan mağdurenin dönem dönem kendisi ile arkadaşlık yapmak istemediğini söylediği, olay günü katılan mağdureyi zorla kucaklayıp olay yerine indirdiği, katılan mağdureyle öpüştükten sonra katılan mağdurenin gitmek istediği,

sonrasında tekrar yanına geri döndüğünde ilişkiye girdikleri, ilişkiden sonra katılan mağdurenin ağlamaya başladığı ve yanından ayrıldığı, kendisinin de olay yerinden uzaklaştığı, katılan mağdurenin aşamalardaki beyanlarının istikrarlı olduğu, katılan mağdurenin iç çamaşırında yırtıkların bulunduğu ve katılan mağdureye ait adli rapor içeriğine göre sanığın eylemlerinin katılan mağdurenin rızasına dayalı olmadığı kabul edilerek sanığın, çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçlarından mahkumiyet hükümleri kurulması gerekirken yazılı şekilde kararlar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.03.2016 tarihli ve 2015/265 Esas, 2016/92 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısı, sanık müdafii, katılan mağdure vekili ve katılan ...'in temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, üye ... ve üye ...'nın karşı oyları ve oy çokluğuyla BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.06.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Mağdure ve sanığın aralarında suç tarihinden önceye dayalı duygusal arkadaşlık bulunduğu, bu anlamda sürekli olarak birbirleri ile görüştükleri, sanığın rızasıyla teslim ettiği telefonunda 221 sayfa mesaj dökümü olduğu, suç tarihinden bir gün sonraya ait mesaj dökümlerinin de bulunduğu, mağdure ile sanığın iddia edilen eylemin gerçekleşmesinden sonra da mesajlaşmaya devam ettikleri, olay tarihi sonrasına ilişkin bu mesaj dökümleri incelendiğinde iddia edilen zorla ilişkinin gerçekleştiğine ilişkin bir delilin bulunmadığı,

sanığın ikimizde istedik kusura bakma şeklindeki beyanı sonrasında mağdurenin hani evlenmeden önce böyle birşey olmayacaktı yönündeki beyanı akabinde ama evleneceğim seninle artık ben seni böyle bırakmam şeklindeki beyanları göz önünde bulundurulduğunda eylemin rıza ile işlendiğinin kabulü ile suçun vasfının reşit olmayanla cinsel ilişki suçu kapsamında kalması nedeniyle bu suçtan verilen mahkumiyet kararının ve sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden cinsel ilişki eyleminin rızaen gerçekleşmiş olması sebebiyle sanık hakkında verilen beraat kararının anılan gerekçelerle onanması kanaatinde olduğumuzdan,

aksi yöndeki görüşle hükümlerin bozulmasına dair çoğunluğun görüşüne iştirak etmiyoruz.