Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/16338 K.2023/4355

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

Konya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.05.2016 tarihli ve 2015/869 Esas, 2016/395 Karar sayılı kararı ile sanığın katılana yönelik cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca neticeten 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri Sanığın katılan ...'e karşı cep telefonuyla taciz ettiğinin kabulü karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uygulanmayarak eksik ceza tayini hususunun hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yapılan yargılama sonucunda İlk Derece Mahkemesince; "Sanık ...'ın suç tarihi olan 21-22 Temmuz 2015 tarihi itibariyle katılan ...'e yönelik olarak telefon ile sms kaydı göndermek sureti ile 'ben geldim evdeyim, seni bekliyorum, senden hoşlanıyorum' şeklinde sms kaydı göndermek sureti ile cinsel taciz eylemini gercekleştirdiği, sanığın sabıkalılığı, suç işleme kişiliği, dikkate alınarak hakkında indirim maddesi ile yeniden suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaata varılamadığından HAGB kararı uygulanmasına taktiren yer olmadığına karar verilmiştir." şeklinde kabul ve gerekçelendirilmesinin yapılıp buna göre sanık hakkında "HUKUKİ SÜREÇ" başlığı altındaki (1) numaralı bölümde yazılı olduğu şekilde hüküm tesis edildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak; sanığın olay günü katılana cinsel taciz içeren telefon mesajları göndererek müsnet suçu haberleşme araçlarının sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle işlediğinin tüm dosya içeriğinden anlaşılması karşısında 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrası ile belirlenen temel cezanın, koşulları oluştuğu halde aynı Kanun'un 105 inci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi ile arttırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması hususu hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.05.2016 tarihli ve 2015/869 Esas, 2016/395 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,