Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/16359 K.2023/608

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun ( 5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara Batı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2016 tarihli ve 2015/1076 Esas, 2016/177 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun ( 5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci, ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, cezanın seçenek yaptırımlara çevrilmemesine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasına, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmamasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan mağdure ...'nın olay tarihinde okuldan çıkıp evine doğru yaya olarak giderken, sanığın sevk ve idaresindeki araç ile katılan mağdurenin yanında durduğu ve katılan mağdureden adres sorma bahanesi ile adres sorduğu, katılan mağdurenin sanığa bir kez adresi tarif ettiği, ancak sanığın tekrar adresi tarif etmesini istediği,

katılan mağdurenin de bir kez daha adresi sanığa tarif ettiği sırada, baştan itibaren cinsel taciz kastı ile haraket eden sanığın, pantolunundan tamamen dışarı çıkartmış olduğu cinsel organını işaret ederek ve katılan mağdureye göstererek "Buradan mı döneceğim" diyerek cinsel organını tutarak teşhir etmek suretiyle katılan mağdureye gösterdiği, katılan mağdurenin kızması üzerine aracı ile olay yerinde ayrıldığı anlaşılmakla, katılan mağdure beyanı, sanık savunması, adli raporlar, teşhis tutanağı dikkate alınarak sanığın cezalandırılmasına karar verilerek hukuki süreç başlığı altındaki uygulama yapılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Mahkemece sanık hakkında gerçekleştirilen yargılama neticesinde 5237 sayılı Kanun'un 105 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen cinsel taciz suçundan mahkumiyetine karar verilmiş ise de, katılan mağdurenin suç tarihinde on dört yaşı içerisinde bulunması nedeniyle sanığın eyleminin anılan Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi kapsamında kaldığı gözetilmeden hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Sanığın temyiz istekleri yönünden, 5237 sayılı Kanun'un "Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar" başlıklı 50 nci maddesinin birinci fıkrası. "Kısa süreli hapis cezası, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre;" şeklindeki düzenleme gereğince hâkime, kısa süreli hapis cezasının, seçenek yaptırımlara çevrilmesi konusunda takdir hakkı tanımıştır. Mahkemece.

"Sanığın suç işleme konusundaki eğilimi, bir daha suç işlemeyeceği hususunda mahkememizde olumlu kanaatın hasıl olmaması nedenleri ile cezasının ertelenmesine yer olmadığına" şeklindeki gerekçeye istinaden kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesine takdiren yer olmadığına karar verildiği belirlenmekle, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunun mahkemece değerlendirildiği ve"Sanığın suç işleme konusundaki eğilimi, bir daha suç işlemeyeceği hususunda mahkememizde olumlu kanaatın hasıl olmaması nedenleri ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine yer olmadığına" şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçe ile bu kurumunun uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4.5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca, sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama süresindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususları içeren takdiri indirim hükmünün sanık hakkında uygulanma olanağı bulunup bulunmadığı karar yerinde tartışılıp, cezada takdiri indirim yapılmasına yer olmadığına karar verildiği anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

5. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Batı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2016 tarihli ve 2015/1076 Esas, 2016/177 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,