Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/16522 K.2023/762

İlk Derece Mahkemesince verilen kararın; 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 44. Asliye Ceza Mahkemesi, 17.03.2016 gün ve 2014/570 Esas, 2016/184 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası ve 43 üncü maddesi gereğince mağdureler ... ve ...'e yönelik eylemlerinden dolayı ayrı ayrı cezalandırılmalarına karar vermiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.09.2020 tarihli ve 14-2016/230111 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri Sanık özetle, suçun delillerinin ispatının telefon konuşmalarının yanı sıra tanık beyanları gibi sair delillerle desteklenmesi gerektiğini, aile dostu olan şikayetçiyi hal hatır sormak amacıyla görüşmeleri olduğunu belirterek, unsurları oluşmayan suçtan dolayı hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edildiğini, öncelikle beraatine, aksi kanaat halinde 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi ve 5237 sayılı Kanun'un lehe indirim maddelerinin uygulanması ve kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesi tarafından, sanığın, mağdureler ... ve ...'ü müteaddit defalar arayarak iddianamede belirtilen nitelikte cinsel taciz içerikli sözler söylediği, iddia, sanığın cep telefonunun kendisine ait olduğu ve arama yaptığı yönündeki dolaylı kabulü içerir savunması, katılanlar ve katılan mağdurelerin beyanları, HTS raporu ve tüm dosya kapsamından sabit görülmekle, cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

2. Eylemin elektronik haberleşme araçlarının sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle işlenmesi nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 44. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2014/570 Esas, 2016/184 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,