KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2021/16535 E., 2024/7278 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Eylül 2024
- İncelenen kararın mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2014/1153 E., 2015/1042 K.
- Suç
- Çocuğun cinsel istismarı
- Hüküm
- Beraat
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
292 kelime·1 dk okuma·5 bölüm
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun(5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Anamur Cumhuriyet Başsavcılığının 16.10.2014 tarihli, 2014/812 Esas sayılı iddianamesiyle sanık hakkında, çocuğun cinsel istismarı suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde, Anamur 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2015 tarihli, 2014/1153 Esas, 2015/1042 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın, beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Vekâlet ücreti verilmesi gerektiğine yöneliktir.
B.O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.
III. GEREKÇE
Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki samimi anlatımları, savunma, tanık ifadesi ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, mağdure ile aynı otobüste yolculuk yapan sanığın mağdurenin kolunu okşaması şeklinde gerçekleşen eyleminin sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek mahkûmiyeti yerine dosya kapsamına uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Anamur 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/16535, K. 2024/7278, 12 Eylül 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama