Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/16593 K.2023/1317

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Denizli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2016 tarihli ve 2015/624 Esas, 2016/214 Karar sayılı kararıyla sanığın cinsel taciz ile kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından mahkumiyetine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü sanığın, katılanın eşinin adına kayıtlı katılanın kullandığı "... 55 05" numaralı hattı saat 04:00 sıralarında bir dakika aralıkla iki kez aradığı, saat 14:00 de aradığında katılana onu hayal ettiğini ve mastürbasyon yaptığını söylediği, ayrıca ertesi gün saat 15:00 sıralarında tekrar araması şeklinde gerçekleşen eyleminde, soruşturma aşamasında getirtilen telefon kayıtları, 28.09.2015 tarihli araştırma tutanağı, Denizli D Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 17.02.2016 tarihli yazısı nazara alınıp sanığın üzerine atılı suçlardan cezalandırılmasına karar verildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Denizli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2016 tarihli ve 2015/624 Esas, 2016/214 Karar sayılı kararlarında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,