Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/16654 K.2023/5722

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Ankara Batı 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli ve 2016/279 Esas, 2016/459 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında katılan ...'e karşı cinsel taciz suçundan açılan davada, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraat; sanık ... hakkında katılan sanık ...'a karşı kasten yaralama suçundan ise 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve 29 uncu maddesi uyarınca 3 ay hapis cezası ile 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan ...'in Temyiz İsteği

Sanık ...'ın kendisini taciz edip hakaret ettiğine, eve gelip kocasına söylediğine ve ...’ın eşini evine çağırdığına, eşinin kendisini koruduğuna, ancak sanığın beraat edip eşinin mahkum edildiğine, ...’ın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık ...'nin Temyiz İsteği

Kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemesince "Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik cinsel taciz suçunu işlediği iddiasıyla TCK'nun 105/1,53/1 maddeleri gereğince cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de; sanığın söylediği sözlerin cinsel taciz mahiyetinde olmadığı ve üzerine atılı suçu işlemediği sabit olduğundan anılan suçtan CMK 223/2 b maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir.

Her ne kadar sanık ... hakkında katılan sanık ...'a ve katılan ...'ya yönelik hakaret suçunu işlediği iddiasıyla TCK 125/1-4(2 kez),53/1 maddeleri gereğince cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış isede ; Sanığın aksi ispat edilmeyen savunmasına göre eylemi K.Sanık ...'ın ve katılan ...'nın hakaret eylemlerine karşılık olarak işlediği anlaşıldığından TCK nun 129/3 maddesi gereğince ceza verilmesinden vazgeçilmesine karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında katılan sanık ...'a ve katılan ...'ya yönelik ölümle tehdit suçlarını işlediği iddiasıyla TCK'nun 106/1-1(2 kez),29/1,58,53/1 maddeleri gereğince cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de sanığın üzerine atılı suçları kabul etmediğine dair savunmasının aksini gösterir mahkumiyeti gerektirir şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından dolayısıyla atılı suçları işlediği sabit olmadığından anılan suçlardan CMK 223/2 e maddesi gereğince ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

Katılan ...'ın sanık ... tarafından tarafından darp edildiğine dair beyanı ve beyanını doğrulayan tıbbi raporlarla sanığın atılı suçu işlediği kanaatine varılmış, aksi ispat edilemeyen savunmasına göre bu eylemi katılanın kendisine hakaret etmesinin yarattığı tahrik altında işlediği sabit olmuş, izah edilen nedenlerle sanığın TCK 86/2,29/1, 53/1 maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilerek aşağıdaki hüküm kurulmuştur." şeklindeki gerekçeyle karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Ankara Batı 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli ve 2016/279 Esas, 2016/459 Karar sayılı kararında kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan ...'in yerinde görülmeyen temyiz talebi reddedilmiştir.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın işlediği kabul edilen eylemin 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen kasten yaralama suçunu oluşturup, öngörülen cezanın üst sınırının iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektirmesi ve Mahkemece mahkumiyet hükmü kurulmasının ardından 17.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'la yeniden düzenlenen 5271 sayılı Kanun'un 251 inci

maddesindeki basit yargılama usulüne dair kanuni düzenlemeden sonra 7188 sayılı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine yönelik olarak 19.08.2020 günlü, 31218 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarih ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan “Kovuşturma evresine geçilmiş” ibaresinin, aynı bentte yer alan “Basit yargılama usulü” yönünden Anayasa'ya aykırı bulunarak iptal edilmesi karşısında, anılan karara istinaden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Batı 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli ve 2016/279 Esas, 2016/459 Karar sayılı kararında katılan ... tarafından sunulan temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan ...'in temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,