Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/1667 K.2021/8719

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi.

5237 sayılı TCK'nın 234/3. maddesinde düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunda on sekiz yaşını bitirmeyen çocuğun annesi ile babasının çocuk üzerinde sahip oldukları velayet haklarının koruma altına alınması nedeniyle atılı suçun mağdurunun anne ile baba olması karşısında, çocuğa yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin sanık ... hakkında bu suçtan kurulan beraat hükmünü temyize hakkı bulunmadığından, anılan karara yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca Reddiyle, incelemenin sanık ... hakkında atılı suçlardan kurulan hükümlerle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Sanık ... hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

Dosya kapsamına göre sanık ... ile olay tarihinde on yedi yaşında olan katılan mağdurenin rızaen seviştikleri anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK’nın 104/1. maddesindeki reşit olmayanla cinsel ilişki suçunun kanuni unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetilerek 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a. maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerekirken sanığın mahkumiyetine yeter, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden bahisle aynı Kanunun 223/2-e. maddesi gereğince beraat hükmü kurulması sonuca etkili görülmediğinden, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Katılan anne ...’ye yönelik eylemin 5237 sayılı TCK'nın 234/3. maddesinde düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunu oluşturup, 5560 sayılı Kanunla değişik 5271 sayılı CMK’nın 253.maddesi uyarınca uzlaşma kapsamında kaldığı ve kovuşturma şartı olan uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilerek hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun hükümleri de nazara alınıp, CMK'nın 253 - 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tekrar değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,