Yargıtay 9. Ceza Dairesi E.2021/16707 K.2024/11103

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında cinsel saldırı ile konut dokunulmazlığının ihlali suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı ile konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından mahkumiyetine karar verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İsteği Özetle, söz konusu kararı temyiz ettiğine, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 116/4. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 10.05.2016 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

B. Sarkıntılık Suretiyle Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 1. Oluşa uygun kabule göre olay günü sanığın mağdureye saldırması, mağdure ile arasında yaşanan arbede esnasında mağdurenin yere düşmesi üzerine mağdurenin üzerine abanması, kalçasını tutması, göğüslerini tutmaya çalışması ve ağzını kapatması şeklinde gerçekleşen eylemlerin mevcut haliyle sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçunu aşarak cinsel saldırı suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Kabul ve uygulamaya göre de hükümden sonra 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilâmıyla verilen iptal kararı ile 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesindeki değişiklikler nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılması lüzumu bozmayı gerektirmiştir.

IV. KARAR